(ข้อคิดสอนใจ) เมื่อคุณเป็นคนดีและซื่อสัตย์ เวลาจะมอบสิ่งที่ดีๆ ให้กับคุณเอง

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านที่น่ารัก ได้มาพบเจอกันอีกแลัว กับแอดมินและทีมงานเพจสายบุญ เราจะคอยนำเสนอเรื่องราวดีๆ ให้ความใจโลงใจและมีประโยชน์แก่แฟนเพจทั้งหลายให้ท่านได้อ่านอยู่เป็นนิจนะคะ  วันที่ชีวิตไม่ข าดทุน คือ วันที่ทำบุญ และให้อภัย วันที่ชีวิตมีกำไร คือ วันที่ตั้งใจทำความดี ฝากไว้เตือนใจนะคะ

ซื่อสัตย์นั้นได้ถูก ชายที่นามว่า ฉลาด ปล่อยไว้ที่เกาะร้ างกลางทะเลแห่งหนึ่ง ซื่อสัตย์คอยคิดหาทางที่จะกลับขึ้นฝั่ง สิ่งที่ซื่อสัตย์หวังนั่นคือ จะมีเรือซักลำผ่านมาทางนี้บ้างไหมนะ ซื่อสัตย์ก็ได้ยินเสียงเพลงมาแต่ไกลๆ ซื่อสัตย์รีบมองไปยังต้นเสียงทันที

มีเรือลำนึง มุ่งมายังเกาะนี้ บนเรือลำนั้นมีธงผืนเล็กโบกสะบัดอยู่ ธงนั้นเขียนคำว่า ความสุข เป็นเรือของความสุขนั่นเอง ซื่อสัตย์จึงตะโก น เรียกเรือของความสุขทันที

ความสุข ความสุข ผมคือซื่อสัตย์ คุณพาผมขึ้นฝั่งได้มั้ย และพอความสุขได้ยิน ก็พูดกับซื่อสัตย์ว่าไม่ได้ ถ้าผมพาคุณขึ้นมาด้วยผมจะหมดสุข คุณดูสิ ผู้คนมากมายในยุคนี้ เมื่อพูดความจริงแล้วกลับไม่มีความสุขกัน ขอโท ษนะซื่อสัตย์ผมรับคุณขึ้นมาไม่ได้หรอก เมื่อพูดเสร็จความสุขก็จากไป

พอผ่านไปสักพัก ตำแหน่ง ก็ผ่านมาซื่อสัตย์ได้เรียกตำแหน่ง ตำแหน่ง ผมคือซื่อสัตย์ ขออาศัยเรือคุณขึ้นฝั่งได้หรือเปล่า แล้วเมื่อตำแหน่งได้ยิน ก็รีบหันหัวเรือให้ห่างไป และพูดกับซื่อสัตย์ว่า

ไม่ได้ ไม่ได้ คุณจะขึ้นมาอยู่กับผมไม่ได้ รู้ไหม ตำแหน่งที่ผมได้มานั้นมันย ากแค่ไหน ถ้าผมพาซื่อสัตย์อย่ างคุณมาอยู่ด้วย ผมก็จะสู ญเสี ยตำแหน่งเป็นแน่ๆ ตำแหน่งนี่ผมได้มาด้วยความไม่ซื่อสัตย์ ผมไม่ขออยู่ร่วมกับคุณดีกว่า

ซื่อสัตย์น้ำตาคลอ มองตำแหน่งที่รีบออกเรือจากไปอย่ างสิ้นหวัง หรือ ในปัจจุบันนี้ไม่มีใครต้องการซื่อสัตย์แล้วอยู่ๆ ท่วงทำนองที่ไม่ค่อยจะเข้ากันนัก ก็แว่วดังขึ้น

เรือลำนึงบรรทุก แข่งขัน เป็นจำนวนมากผ่านมา ซื่อสัตย์จึงได้เรียก แข่งขัน แข่งขัน ผมขอขึ้นเรือของคุณได้มั้ย แข่งขันถามกลับมา คุณเป็นใครหรือ คุณมีประโยชน์กับพวกเราแค่ไหน ซื่อสัตย์ไม่อย ากพูดอะไรเยอะ เพราะเกรงว่าจะพล าดโอกาส

แต่ซื่อสัตย์ก็คือซื่อสัตย์ ก็พูดความจริงเสมอ ผมคือซื่อสัตย์ ห๊า คุณคือซื่อสัตย์ ถ้าพวกเรามีคุณอยู่ด้วย เราจะแข่งขันเอาชนะอะไรกับใครได้ พูดจบแข่งขันก็หันหัวเรือจากไปทันที

ในขณะที่ซื่อสัตย์กำลังสิ้นหวังอยู่นั้น อยู่ๆ ก็มีน้ำเสี ยงที่เมตตาดังขึ้น ว่า..ลูกจ๋า ขึ้นเรือเถิด พอซื่อสัตย์เงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นผู้เฒ่าคนนึง ได้ยืนอยู่บนเรือ และพูดว่า ฉันคือกาลเวลา กาลเวลาแนะนำตัว

เหตุใดต้องมาช่วยผมครับ ซื่อสัตย์ถามออกไปด้วยความสงสัยที่มีอยู่ในใจ มีแค่กาลเวลาเท่านั้นที่รู้ว่าซื่อสัตย์มีค่ามากแค่ไหน กาลเวลาพูดออกไปด้วยรอยยิ้มที่สดใส กาลเวลาได้เล่าให้ซื่อสัตย์ฟังว่า พบ ความสุข แข่งขัน ตำแหน่ง ที่ต่างก็เรือล่ม อยู่กลางทะเลนั้น

และตัวข้านั้น กาลเวลาในอดีต ก็เคยเป็นทั้ง ความสุข ตำแหน่ง และ แข่งขัน มาแล้ว ได้เรียนรู้ก่อนมาเป็นกาลเวลา คือ ทุกสิ่งที่เคยเป็น ความสุขจะหายไปเมื่อไม่มีความซื่อสัตย์ ตำแหน่งที่ได้มาก็เป็นตำแหน่งจอ ม ป ล อม การแข่งขันก็จะได้ชัยชนะอยู่ได้ไม่นาน จงเป็นคนซื่อสัตย์เถิด กาลเวลาเท่านั้นนะ ที่จะคัดสิ่งที่ดีๆ ให้กับคุณ จำไว้!

ขอขอบคุณ khaonaroo  เรียบเรียงโดย เพจสายบุญ

Facebook Comments

About เพจ สายบุญ

View all posts by เพจ สายบุญ →

Leave a Reply

Your email address will not be published.