Tuesday, 7 February 2023

นิทานสอนใจ ก้อนเมฆกับต้นไม้ อ่านกี่ครั้งก็ซึ้ง

05 Jul 2022
110

ต้นไม้แก่ขอฝนจากเมฆก้อนน้อย เจ้าเมฆน้อยตอบเพียงว่า น้ำฝนมีอยู่น้อย
เกรงว่ามันจะไม่พอให้ต้นไม้แก่ได้ชื่นใจ วันต่อมาเมฆก้อนน้อย ก็ยังคงบอกเช่นเดิม

มันน้อยไป ฉันยังไม่พร้อมที่จะให้ เมฆก้อนน้อยจึงออกเดินทาง
และพยายามสะสมฝน เพื่อให้มันมากพอที่จะทำให้ต้นไม้แก่ได้ชื่นใจ

เมื่อได้ปริมาณมากพอแล้ว เมฆน้อยจึงกลับมา แต่สิ่งที่พบข้างหน้า มีเพียงซากต้นไม้ที่ยังเหลืออยู่
เมฆน้อยได้แต่ร้องไห้ แล้วถามว่า ทำไมความพยายามของฉัน ไม่มีค่าเลยเหรอ?

ชายหนุ่มที่นั่งใต้ต้นไม้ จึงได้แหงนหน้ามอง แล้วบอกเมฆน้อยไปว่า
การที่เราจะให้อะไรแก่ใครสักคนที่เรารัก มันไม่ต้องรอให้มากพอ

หรือรอความพร้อมอะไรหรอก ให้เท่าที่มี ก็ทำให้คนรับชื่นใจแล้ว
ความพยายามเป็นสิ่งที่ดี แต่มันก็มีเวลาเป็นเงื่อนไข

อย่าไปรอให้รวย อย่าไปรอให้พร้อม ถึงจะลงมือทำอะไรให้คนที่เรารัก
เพราะคนที่เรารัก อาจไม่มีเวลามากพอที่จะรอเรา ก่อนต้นไม้แก่จะจากไป

เขาฝากบอกเธอว่า “เขารักเธอมากนะ” เมฆน้อยได้แต่หลั่งน้ำตาออกมาเป็นเม็ดฝน
อย่างไม่ขาดสาย ให้กับต้นไม้ที่ไม่มีวันแตกใบให้ได้เห็นอีกตลอดกาล

จงทำในสิ่งที่อยากทำ

ทุกวันนี้เรามีตึกสูงขึ้น แต่ความอดกลั้นน้อยลง

เรามีรายได้สูงขึ้น แต่ศีลธรรมกลับตกต่ำลง

เรามีบ้านใหญ่ขึ้น แต่ครอบครัวเรากลับเล็กลง

เรามีช่องทางสื่อสารมากขึ้น แต่ความเข้าใจกลับลดลง

เรามียาใหม่ๆ มีอาหารดีๆ มากขึ้น แต่สุขภาพกลับแย่ลง

เราเดินทางได้ไกลขึ้น แต่กลับเดินไปทักทายเพื่อนบ้านน้อยลง

ดังนั้น จากนี้ไปขอให้พวกเรา อย่าเก็บของดีๆ ไว้ โดยอ้างว่าเพื่อใช้ในโอกาสพิเศษ เพราะทุกวันที่เรายังมีชีวิตอยู่ คือโอกาสพิเศษที่สุดแล้ว

จงแสวงหาความสงบสุข นั่งตรงระเบียงบ้าน เพื่อชื่นชมกับการมีชีวิตอยู่ โดยไม่ใส่ใจกับเรื่องวุ่นวายต่างๆ จงใช้เวลากับครอบครัว เพื่อนฝูง คนรักให้มากขึ้น กินอาหารให้อร่อย ไปเที่ยวให้เต็มอิ่ม

Facebook Comments